Prezentują na niej poruszające ich osoby, miejsca i rzeczy, a przy tym zgłębiają ulotność bezcennych wspomnień oraz moc fotografii, która pozwala je zachować. Ich prace są jednocześnie dowodem na funkcjonalność, intuicyjność i jakość obrazu, które pozwala uzyskać imponujący system aparatów w używanym przez artystów iPhonie 15 Pro Max.

I Remember You prezentuje prace pięciorga fotografów, którzy dzielą się swoimi osobistymi refleksjami dotyczącymi pamięci, więzi i nostalgii, wyjaśnia dr Isolde Brielmaier, kuratorka wystawy. „To poruszające spojrzenie na wycinek z życia zatrzymany w czasie”.

Obraz pozwala nie tylko zachować, lecz także wzmocnić wspomnienie. Może przenosić w czasie, wywoływać uczucia i odsłaniać nowe perspektywy za pomocą wizualnego języka, który jest praktycznie uniwersalny. Z kolei z iPhonem 15 Pro użytkownicy mają w kieszeni profesjonalny aparat – iPhone 15 Pro Max zapewnia możliwości siedmiu zaawansowanych obiektywów, ma nowy teleobiektyw 5x pozwalający fotografować z daleka niesamowite detale, a jego aparat główny 48 MP domyślnie rejestruje zdjęcia w nowej, ultrawysokiej rozdzielczości 24 MP. Dzięki temu ludzie na całym świecie mogą dokumentować swoje doświadczenia.

Z okazji otwarcia wystawy artyści opowiedzieli o tym, jak iPhone pomaga im w twórczej pracy. Zdradzili też, jakie mają nadzieje wobec tego, co z przedstawionych prac zapamiętają widzowie.

Malin Fezehai jest fotografką, twórczynią filmów i fotoreporterką szwedzko‑erytrejskiego pochodzenia. Obecnie mieszka w Nowym Jorku. Pracowała w ponad 40 krajach Bliskiego Wschodu, Afryki, Azji i Ameryki. Fezehai współpracuje z National Geographic, a w 2023 r. otrzymała od magazynu stypendium Climate Pledge. W ramach realizowanego projektu artystka przygląda się adaptacji do życia na wodzie. Swoją karierę Malin rozpoczęła w rodzimej Szwecji, gdzie studiowała fotografię. Następnie przeniosła się do Nowego Jorku, by uczyć się w International Center of Photography w Nowym Jorku.

W swojej pracy artystka skupia się na emigrantach i wysiedlonych społecznościach z całego świata. Malin została zatrudniona w ramach Programu Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju (UNDP), by sfotografowała osoby ocalałe z brutalnych ekstremizmów w Afryce Subsaharyjskiej. Owocem tego doświadczenia była książka pt. Survivors (pol. Ocalali). Fotografka jest zdobywczynią nagród World Press Photo Award 2015 i Wallis Annenberg Prize, a oprócz tego w 2015 r. została wyróżniona jako jedna z „30 wschodzących gwiazd fotografii, które warto obserwować” przez Photo District News. Jej zdjęcie przedstawiające wesele erytrejskich uchodźców w Izraelu było pierwszą fotografią wykonaną iPhonem, która otrzymała nagrodę World Press Photo Award.

Karl Hab urodził się w 1990 roku, a obecnie mieszka w Paryżu. Jest powszechnie szanowanym fotografem, a przy tym ma tytuł inżyniera lotnictwa. Jeśli nie jest w drodze, Hab oddaje się swoim pasjom – samolotom, wzornictwu, sztuce i modzie. Częste podróże pozwalają artyście bacznie śledzić światową modę i życie uliczne, a następnie wykorzystywać poczynione obserwacje jako inspiracje do prywatnych projektów. Hab to podróżnik z krwi i kości, a świat fotografuje od ponad 15 lat. Nic nie wskazuje na to, by coś miało to zmienić. Prywatne zainteresowania naturalnie skłaniają go do fotografowania chwil pełnych akcji, a nowy iPhone 15 Pro Max otworzył przed artystą kolejne możliwości.

„Fotografowanie iPhonem jest jak korzystanie z trzeciej ręki, która rejestruje dokładnie to, co chcę, kiedy chcę”, twierdzi Hab. „Wiem, że mogę polegać na iPhonie, bo zarejestruje dokładnie to, co widzę na ekranie. Ponadto obiektyw 5x w ostatnim modelu sprawił, że widzę rzeczy inaczej. Mogę maksymalnie wykorzystać potencjał tego urządzenia i zaprezentować w pracy różne perspektywy”.

Vivien Liu jest fotografką z Hongkongu. Ukończyła studia magisterskie na kierunku architektura na uczelni Harvard University’s Graduate School of Design, gdzie otrzymała prestiżową nagrodę Clifford Wong Prize in Housing Design. Po 15 latach pracy jako architektka Liu odkryła, że uwielbia fotografować zurbanizowany krajobraz Hongkongu i innych miast na świecie. Zawodowa przeszłość sprawia, że Liu słynie z profesjonalnego, architektonicznego spojrzenia na portretowane miejsca i obiekty. W jej pracach stale przewija się temat synergii człowieka i przestrzeni. Zdjęcia Liu przedstawiające architekturę, mieszkańców i naturalny krajobraz Hongkongu zwróciły uwagę międzynarodowej publiki na kulturową tożsamość tej metropolii.

Artykuł Nowa wystawa fotografii wykonanych iPhonem pochodzi z serwisu LuxVibe.pl.

„Po prostu wpadam w taki trans” – Stone powiedziała o swojej codziennej praktyce malarskiej w wywiadzie dla CNN. W tym tygodniu pokazała owoce tej pracy na swojej pierwszej wystawie w tej części USA „Welcome to My Garden”, którą można oglądać do 3 grudnia w C. Parker Gallery w Greenwich w stanie Connecticut.

Tytuł wystawy nawiązuje do jednego z 19 prezentowanych obrazów – wysokiego na 6 stóp płótna przedstawiającego upiorną wężową postać owiniętą wokół pary starannie namalowanych kwiatów. 

„Planeta jest naszym ogrodem” – powiedziała Stone o symbolice stojącej za pracą. „Myślę, że wielu ludzi lekceważy planetę, udając, że nie ma zmian klimatycznych ani kryzysu klimatycznego związanego z ochroną środowiska. Jeśli po prostu to zignorują, to ziemia zniknie”.

Wiele prac prezentowanych na wystawie odwołuje się do kwestii społecznych, ale także osobistych doświadczeń. „Stworzyłam te prace, aby zrozumieć istotę czystej kreatywności, która wypływa z najgłębszej prawdy” – powiedziała Stone w oświadczeniu towarzyszącym wystawie. „Aby pozbyć się hałasu, osądów i zanieczyszczeń, które przyciągają nasze społeczeństwo”.

Jeden z obrazów „Stan spraw” przedstawia gniazdo krwawych żmij, które Stone porównał do patriarchalnego społeczeństwa, które wierzy, że może po prostu „brać i brać”, niezależnie od tego czy będą to zasoby naturalne, czy władza polityczna.

Tymczasem kontemplacyjny obraz „Jerozolima” został zainspirowany wizytą Stone kilka lat temu pod Ścianą Płaczu w mieście, gdzie modliła się o pokój. Zaprezentowanie go na wystawie, której otwarcie nastąpiło zaledwie kilka dni po niespodziewanych atakach Hamasu na Izrael, było dla niej niezwykle ważne, stwierdziła Stone, ponieważ „każda strata na wojnie jest dzieckiem jakiejś matki”.

Malarstwo stało się istotną formą ekspresji Stone, która stała się ikoną lat 90 dzięki rolom w filmach takich jak „Kasyno” i „Nagi instynkt”. Na przykład botaniczny obraz „To mój ogród, dupku” został namalowany dla przyjaciółki, która walczyła o dziecko i poroniła przed porodem w wieku 40 lat.

Kiedy teść kobiety kilka miesięcy później skomentował wagę dziecka, które nadal nosiła była „po prostu zdruzgotana” – wspomina Stone, dodając, że kazała swojej przyjaciółce przeciwstawić się teściowi. W odpowiedzi Stone namalowała surowe, postrzępione płótno. „Byłam po prostu bardzo wściekła. Byłam jak postać z kreskówki” – Stone wspominała proces twórczy.

Silne emocje towarzyszące pracom Stone’a spodobały się właścicielce galerii Tiffany Benincasa, która po wcześniejszej karierze na Wall Street prowadzi galerię sklepową w Greenwich od około 10 lat. „Czuje się energię tych dzie” – Benincasa powiedział o obrazach Stone’a. 

„Widoczne jest także zaangażowanie aktorki w swoją sztukę” – dodała galerystka. „Ona jest w to zaangażowana.”

Stone zaczęła malować jako dziecko pod okiem ciotki Vonne, która była artystką i wypełniła dom rodzinny malowidłami ściennymi. Przez krótki czas studiowała sztukę na Uniwersytecie Edinboro w swoim rodzinnym stanie Pensylwania, po czym pod koniec lat 70. rzuciła szkołę, aby zająć się modelingiem i aktorstwem. 

Jednak prezent od przyjaciółki w postaci zestawu do malowania podczas izolacji wywołanej pandemią Covid pobudził wybuch kreatywności, który skłonił Stone do wypełnienia jej sypialni swoimi dziełami sztuki, zanim zamieniła swoją posiadłości w Los Angeles w domowe studio. 

Stone poświęca teraz kilka godzin dziennie na malowanie. Na początku tego roku zorganizowała swoją pierwszą wystawę w Los Angeles w Allouche Gallery.

Artykuł Sharon Stone i jej nieznana sztuka. Aktorka maluje obrazy! pochodzi z serwisu LuxVibe.pl.

Prace prezentowane w ramach wystawy nie są typowymi portretami, lecz często swoistym przypatrywaniem się kobietom, czy wręcz dyskretnym ich podglądaniem. Ponad 20 obrazów ukaże wizję płci pięknej w oczach artystów, zarówno mężczyzn, jak i kobiet. Będzie to dobra okazja do porównania, jak kobiecość rozumieją i wyrażają poprzez sztukę przedstawiciele obu tych obozów i refleksji nad tym, czy istnieje coś takiego jak malarstwo kobiece. A jeśli tak, to czym różni się od męskiego?

Prezentowana w ramach wystawy „DNA Kobiet” twórczość nie zamyka się w żadnych ramach gatunkowych – będzie można obejrzeć zarówno wyraziste akty, jak i subtelne portrety. Podobnie jest ze stosowanymi przez artystów technikami – wielu autorów poszukuje nowych form wyrazu, sięgając po kompozycje monochromatyczne czy operowanie własnymi, nieoczywistymi zestawieniami barw.

– Nie ma jednego i prawidłowego przedstawienia kobiety – każda artystka i każdy artysta odbiera ten motyw lub portretowaną postać przez pryzmat siebie, swoich doświadczeń, wiedzy, upodobań. Dzięki temu możemy podziwiać naprawdę przekrojowe ekspozycje, na których z pewnością każdy znajdzie coś dla siebie- zachęca Pamela Beczek, manager Galerii DNA.

Wszystkie prezentowane działa sztuki pochodzą z kolekcji Galerii DNA. Wystawę będzie można oglądać w przestrzeniach Sky Tower na poziomie „0” od 24 czerwca do 23 lipca 2021 r. w godzinach otwarcia galerii handlowej. Wstęp jest wolny. Zwiedzanie odbywa się przy zachowaniu obowiązujących przepisów sanitarnych. Wszystkie prezentowane dzieła będzie można również nabyć. W tej sprawie zachęcamy do kontaktu z Galerią DNA, zlokalizowaną na terenie centrum handlowego.

O Sky Tower

Sky Tower Wrocław to najwyższy budynek biurowo-mieszkalny w Polsce. Główna wieża w kompleksie ma wysokość 212 metrów i liczy 51 pięter. Na 49. piętrze znajduje się oszklony punkt widokowy, który jest najwyżej położonym miejscem tego typu w Polsce. Znajdująca się na najniższych kondygnacjach galeria handlowa ma ok. 171 000 m kw. powierzchni i jest miejscem licznych wydarzeń artystycznych i kulturalnych dla mieszkańców Wrocławia i okolic.

W części rekreacyjnej znajduje się galeria rozrywki, SPA, centrum sportowe i medyczne. Sky Tower posiada również rozbudowaną, otwartą do późnych godzin nocnych strefę rozrywki – Klienci mogą korzystać z oferty najnowocześniejszej we Wrocławiu kręgielni Sky Bowling.

Działa tu także pierwsza w regionie szkoła tańca Agustina Egurroli – Egurrola Dance Studio Wrocław, oferująca zajęcia dla osób w każdym wieku. Kierowcy mają do dyspozycji 1 500 miejsc parkingowych.

Właścicielem i zarządcą obiektu jest Develia S.A., jedna z największych firm deweloperskich w Polsce.

Artykuł Wszystkie oblicza kobiet w Sky Tower pochodzi z serwisu LuxVibe.pl.

Artysta i jego muza. To połączenie, które zaowocowało najwybitniejszymi dziełami w historii sztuki. Wymienić można tutaj Amedeo Modiglianiego i Jeanne Hebuterne, której akt jest jednym z najdrożej sprzedanych obrazów w historii. Françoise Gilot, partnerka i matka dwójki dzieci Pabla Picassa, pojawia się na dziesiątkach portretów artysty. Temat nie omija także sztuki współczesnej, a najbardziej wyrazistym przykładem jego wykorzystania są zapewne Marina Abramović i Ulay, ikony performance i body artu. 

Swoje muzy portretowali również polscy twórcy. Mojżesz Kisling, odwołując się do prac swojego przyjaciela Amedeo Modiglianiego, stworzył nowoczesny kanon kobiecego piękna i był jednym z najważniejszych malarzy aktów Paryża lat 20. i 30. XX stulecia. Artysta z pietyzmem kreślił doskonałe kontury kobiecego ciała, migdałowe twarze i oczy swoich modelek. Jego największą muzą była cesarzowa paryskiej bohemy  –  Kiki de Montparnasse. Pozowała dla wielu wybitnych twórców, m.in. Chaima Soutine’a czy Man Ray’a. Artyści cenili jej niezwykłą zdolność do przeobrażania swojego wizerunku. Uwodziła zmysłowymi, pełnymi kształtami, odbiegającymi jednak od ówczesnego kanonu urody modelek. Jej wizerunek zachwyca do dziś. W obrazach Kislinga echem odbiją się słowa: „Piękna kobieta w akcie napełnia mnie radością, pragnieniem miłości, bycia szczęśliwym i uczyniłbym kawałek materiału, tło, na którym pozuje wyrazem mojej rozkoszy”. Na wystawie zobaczyć będzie można „Akt kobiecy z uniesionymi rękoma” z 1930 roku. 

Jedną z mitycznych postaci kolonii artystycznej na Montparnassie była również Aicha Goblet. Porównywano ją niekiedy do wielbionej w tamtym czasie francuskiej tancerki, Josephine Baker. Goblet pochodziła z Martyniki, a jako dziecko występowała w cyrku. W latach 20. XX wieku była jedną z najbardziej znanych modelek w Paryżu. Aicha skradła również serce polskiego malarza, Henryka Haydena. Artysta stworzył tylko trzy dzieła z wizerunkiem Goblet. Jeden z nich, z 1913 roku, zobaczyć można na wystawie Muzy. Dwa pozostałe obrazy przechowywane są obecnie w kolekcjach francuskich.

Witkacy słynął z posiadania wielu muz i romansów. Jak podają biografowie artysty, były ich setki. Największym upodobaniem cenił sobie mężatki. Zafascynowany kobietami, bardzo chętnie je portretował. Krystyna Ejbol, przyjaciółka Witkacego, których łączył krótki, intymny związek, jest bohaterką portretu, który zobaczyć będzie można na wystawie w DESA Unicum. W prezentowanym dziele artysta stworzył symboliczną postać, potworka adoratora, który lubieżnie zwraca się ku ustom modelki. Witkiewicz sportretował Krystynę, kiedy ta latem 1931 roku mieszkała w zakopiańskim pensjonacie. 

Jacek Malczewski nazywał ją swoją Afrodytą, ona nazywała ich związek „komunią dusz”. Maria Balowa zajęła najważniejsze miejsce w życiu malarza. Ich relacji towarzyszyła aura skandalu, gdyż obydwoje mieli rodziny, a Malczewski był od niej starszy o 25 lat. Artysta wielokrotnie malował Marię przydając jej twarz alegorycznym postaciom: muzom, harpiom czy eryniom. Na obrazie „Uskrzydlona” z 1907 roku, prezentowanym w DESA Unicum, przedstawił ją ze skrzydłami na tle morza. 

Na wystawie pojawi się blisko 40 prac stworzonych przez najlepszych polskich artystów różnych epok. Będzie można zobaczyć jak swoje muzy widzieli m.in. Stanisław Wyspiański, Teodor Axentowicz, Wojciech Weiss, Ludomir Slendziński, Zygmunt Menkes, Jan Dobkowski, Jerzy Nowosielski, Edward Dwurnik, Andrzej Wróblewski, Paulina Ołowska czy Maurycy Gomulicki. Ostatniego dnia wystawy (26 września) odbędzie się aukcja, na której wszystkie dzieła zostaną zlicytowane. 

Wystawa Muzy: 16 września – 26 września 2019, godz. 11-19 (poniedziałek-piątek) i godz. 11-16 (sobota), Dom Aukcyjny DESA Unicum, ul. Piękna 1A, Warszawa, wstęp wolny

Aukcja Muzy: 26 września 2019, godz. 19.00, Dom Aukcyjny DESA Unicum, ul. Piękna 1A, Warszawa

Artykuł MUZY – wystawa, której jeszcze w Polsce nie było! pochodzi z serwisu LuxVibe.pl.

Tadeusz Dominik to artysta, którego twórczość pozostaje jednym z najbardziej charakterystycznych zjawisk w sztuce współczesnej. Jego niepowtarzalny kod wizualnych znaków przekazuje wizję otaczającego nas świata. Dominik, oprócz malarstwa i grafiki zajmował się także tkaniną artystyczną, ceramiką oraz grafiką komputerową. Jego prace znajdują w zbiorach Muzeów Narodowych m.in. w: Warszawie, Krakowie i Poznaniu, a także w MoMA w Nowym Jorku, Stedelijk Museum w Amsterdamie, czy Galerii Albertina w Wiedniu. Artysta z żelazną konsekwencją realizował przez całą drogę twórczą własną wizję. Swego rodzaju upór doprowadził go go do malarstwa z jednej strony niezwykle osobistego, z drugiej – uniwersalnego, otwierającego widzowi drogę do własnego przeżywania natury. Na wystawie obok prac Tadeusza Dominika, zobaczymy też te stworzone przez członków rodziny artysty: Irenę Dominik, Tomasza Dominika, Olgę Wolniak, Jakuba Dominika, Editę Vlaović oraz Rafała Dominika, syna Tomasza i Olgi. Wystawa będzie czynna do 15 sierpnia.

Z kolei od 18 lipca prezentowana będzie wystawa poświęcona twórczości Samuela Teplera – izraelskiego malarza pochodzącego z rodziny polskich Żydów. Artysta należy do grona malarzy, którzy konsekwentnie porzucili realizm na rzecz „czystego malarstwa”. Stałymi motywami jego obrazów są przede wszystkim bohaterowie martwych natur – butelki, lampy naftowe, kwiaty czy owoce. Jednak to nie wizualna atrakcyjność przedmiotów staje się istotą twórczości Teplera, ale sposób w jaki artysta nadaje im metafizyczne znaczenie, stawiając je na granicy figuratywności i abstrakcji. Samuel Tepler został deportowany podczas II wojny w głąb ZSRR. Jako jedyny z całej rodziny ocalał z Holokaustu. W 1945 roku rozpoczął studia w Mediolanie pod kierunkiem Aldo Salvadoriego. 4 lata później wyemigrował do nowo powstałego państwa Izrael. Osiedlił się w Tel Awiwie, gdzie współorganizował życie artystyczne kraju. Został wyróżniony przez rzymską Accademia di Tiberina, a rok później uhonorowano go dwukrotnie złotymi medalami: nagrodą UNESCO i prestiżową nagrodą państwową Tetradramma d’Oro. W Polsce artysta ten dopiero jest odkrywany – pierwsza wystawa indywidualna Teplera odbyła się dopiero po jego śmierci. Prezentowane w DESA Unicum obrazy to w większości kolekcja należąca do Davida Malka – marszanda i przyjaciela artysty. Wystawa „Samuel Tepler. Granice figuracji” potrwa do 6 sierpnia.

Wystawa „Dominik i jego najbliżsi”: 15 lipca – 15 sierpnia 2019, godz. 11-19 (poniedziałek-piątek) i godz. 11-16 (sobota), Dom Aukcyjny DESA Unicum, ul. Piękna 1A, Warszawa, wstęp wolny

Wystawa „Samuel Tepler. Granice figuracji”: 18 lipca – 6 sierpnia 2019, godz. 11-19 (poniedziałek-piątek) i godz. 11-16 (sobota), Dom Aukcyjny DESA Unicum, ul. Piękna 1A, Warszawa, wstęp wolny

Artykuł Tadeusz Dominik i Samuel Tepler. Wystawy w DESA Unicum. pochodzi z serwisu LuxVibe.pl.