Ann Pizzorusso, która jest zarówno geologiem, jak i historykiem sztuki specjalizującym się w dziełach Leonarda da Vinci i epoce renesansu, uważa, że ​​odkryła lokalizację namalowaną na obrazie Mona Lisy, korzystając ze swojej wiedzy geologicznej.

Trzy dekady temu Pizzorusso odwiedziła miasteczko Lecco na południowo-wschodnim brzegu jeziora Como we Włoszech – gdzie jej zdaniem rozgrywa się akcja obrazu – aby podążać śladami Leonarda, uzbrojona w wpisy do pamiętnika i rysunki artysty. „W swoim notatniku wspomina, że ​​był w Lecco” – powiedziała CNN w rozmowie telefonicznej. „da Vinci pracował tam jako inżynier”.

Według Pizzorusso projekt, nad którym pracował Leonardo, został odwołany, ale jego szkice z pola geologicznego pozostały (jeden rysunek czerwoną kredą przedstawiający pasmo górskie w pobliżu Lecco należy do Królewskiej Kolekcji w Windsorze w Londynie).

Choć Pizzorusso nie jest pierwszą osobą, która snuła teorie na temat lokalizacji Mona Lisy (w 2011 roku historyk sztuki przypisał scenerię obrazu małemu miasteczku Bobbio, inny Arezzo), uważa, że ​​jest pierwszą kobietą geologiem.

Poprzednie dywagacje skupiały się na łukowym moście nad prawym ramieniem Mony Lisy. Jednak Pizzorusso upiera się, że z wyjątkowej formacji skalnej na horyzoncie można wyczytać więcej. „Mosty są zamienne” – powiedziała. „Jeśli spojrzysz na tło, zobaczysz szczyty. Jest to rodzaj erozji zachodzącej w wapieniu, który ma pęknięcia i rozpada się na bloki, prawie jak wzór zębów piły… Możemy wykazać, że wapień istnieje w (Lecco). Kiedy patrzysz na Mona Lisę, w tle widzisz szereg gór z wzorem przypominającym zęby piły„.

Podobnie zbiornik wodny za obrazem Mona Lisa jest specyficzny pod względem geologicznym i Pizzorusso uważa, że ​​jest to jezioro Como — subalpejskie jezioro polodowcowe, którego historia sięga około 10 000 lat. „Jeśli spojrzysz za nią, zobaczysz wydłużone jeziora polodowcowe, które mają szczególny kształt palców” – powiedziała. „Ponieważ kiedy lodowiec się poruszył, wypłukiwał pewne kawałki ziemi”.

Pomimo swojej pewności Pizzorusso przez 30 lat ukrywała swoje domysły, przekazując informacje jedynie innym badaczom Leonarda w przypadkowych rozmowach. W tym tygodniu wróciła do miasteczka Lecco, nadal pewna, że ​​„wszystko się zgadza” i teraz przedstawi swoje ustalenia na konferencji geologicznej w tym mieście.

Ale odkrycie może prowadzić tylko do większej tajemnicy. Jeśli miejscem zdjęcia jest Lecco, jak sugeruje Pizzorusso, pozostaje więcej pytań dotyczących tego, dlaczego słynny malarz wybrał właśnie to miejsce do wykonania tego konkretnego portretu.

Artykuł Odkryto miejsce uwiecznione na obrazie Mona Lisa! pochodzi z serwisu LuxVibe.pl.

Korzystając z dyfrakcji promieni rentgenowskich i spektroskopii w podczerwieni, zespół naukowców z Francji i Wielkiej Brytanii wykrył w tym kultowym dziele rzadki związek mineralny. Jak wynika z badań opublikowanych niedawno w czasopiśmie Journal of the American Chemical Society, odkrycie rzuca nowe światło na sposób malowania dzieł z początku XVI wieku.

Wraz z białym pigmentem ołowiowym i olejem w podstawowej warstwie farby znaleziono związek znany jako plumbonakryt. W badaniu opublikowanym w 2019 roku zidentyfikowano ten minerał w kilku XVII- wiecznych dziełach Rembrandta, ale badacze natknęli się na niego w dziełach z okresu włoskiego renesansu aż do ostatniej publikacji naukowców.

Toksyczny plumbonakryt tworzy się, gdy tlenki ołowiu łączą się z olejem. Z badania wynika, że ​​mieszanie tych dwóch substancji na palecie to technika stosowana później przez artystów, takich jak Rembrandt, aby pomóc farbie wyschnąć. Wykrycie rzadkiego związku w „Mona Lisie” sugeruje, że Leonardo mógł być pierwotnym prekursorem tej techniki – powiedział Gilles Wallez, autor najnowszego badania i profesor na Uniwersytecie Sorbona w Paryżu, który był także współautorem raportu za 2019 rok .

„Wszystko co pochodzi od Leonarda, jest bardzo interesujące, bo był oczywiście artystą, ale był też chemikiem, fizykiem – miał  mnóstwo pomysłów i był eksperymentatorem… próbującym udoskonalić wiedzę” – powiedział Wallez.

„Za każdym razem, gdy odkrywasz coś na temat jego procesów, odkrywasz, że wyraźnie wyprzedził swoje czasy” – powiedział.

„Mona Lisa” podobnie jak wiele innych obrazów z XVI wieku, została namalowana na drewnianym panelu, który wymagał grubej warstwy podkładowej, powiedział Wallez. Naukowcy uważają, że Leonardo sporządził mieszankę proszku tlenku ołowiu z olejem lnianym, aby uzyskać grubą warstwę farby potrzebną do nałożenia pierwszej warstwy, nieświadomie tworząc rzadki związek.

Obecnie badaczom nie wolno pobierać próbek z arcydzieła, które znajduje się w Luwrze w Paryżu i jest chronione za szkłem, powiedział Wallez. Korzystając z mikropróbki z 2007 roku pobranej z obszaru dzieła sztuki tuż za ramą, naukowcy byli jednak w stanie przeanalizować farbę za pomocą zaawansowanej technologicznie maszyny zwanej synchrotronem. Akcelerator cząstek umożliwił zespołowi zbadanie składu próbki na poziomie molekularnym.

„Te próbki mają bardzo dużą wartość kulturową” – powiedział Wallez. „Nie można sobie pozwolić na pobranie dużych próbek z obrazu, dlatego najlepszym sposobem na ich analizę jest synchrotron”.

Z badania wynika, że ​​podstawowa warstwa muralu Leonarda „Ostatnia wieczerza” ma taki sam skład chemiczny jak „Mona Lisa”, mimo że obraz został namalowany na ścianie. Wallez powiedział, że naukowcy mieli do zbadania znacznie szerszy zakres próbek z „Ostatniej wieczerzy” (w sumie 17), które pochodziły z odpadającej z biegiem czasu farby ze ściany.

„Mona Lisa” i „Ostatnia wieczerza” to dwa z niespełna 20 znanych obrazów, które Leonardo namalował za swojego życia. Badacze mają nadzieję, że z czasem odkryją więcej na temat artysty i jego dzieł.

Artykuł Nieznana tajemnica obrazu „Mona Lisa” pochodzi z serwisu LuxVibe.pl.