Praca urodzonej w czasie transformacji artystki jest dialogiem z architekturą wielkiej płyty – wszechobecnej i starzejącej się, która wraz z upływem czasu staje się coraz mniej atrakcyjna do życia. Dębińska, zamiast sięgać do wizualnego zjawiska jakim jest malowanie budynków na wszelkie możliwe pastelowe odcienie czy do pokazania blokowisk jako źródeł problemów społecznych, patrzy na nie przez pryzmat modernistycznych ideałów takich jak życie we wspólnocie czy prostota formy. Wiktoria Dębińska jest absolwentką Wydziału Grafiki Warsztatowej na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu. W swojej twórczości wykorzystuje grafikę i malarstwo oraz specjalizuje się w technikach wklęsłodrukowych. 

Intrygującą pracą, która pojawi się w marcu w DESA Unicum jest również obraz Weroniki Stańczak. Jest on częścią cyklu, w którym artystka skupia się na abstrakcyjnych formach inspirowanych kryształami. Namalowane w subtelnych, ale jednocześnie żywych kolorach formy, przecinają się nawzajem, tworząc dynamiczną kompozycję. Niezwykle wprawne operowanie pędzlem jest jednym z najbardziej interesujących aspektów tej pracy. Przechodzące jeden w drugi kolory w sposób zaskakujący dynamizują kompozycję. Weronika Stańczak jest absolwentką Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Fascynuje ją geometria i formy przestrzenne. Brała udział w licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych. 

Kolejne, wyjątkowe abstrakcyjne dzieło prezentowane na wystawie i aukcji Młoda Sztuka to monochromatyczna, wielkoformatowa praca Dominiki Grzymskiej. Artystka uchwyciła delikatne, tonalne i subtelne przejścia pomiędzy kolorami. Intrygująca jest również faktura płótna osiągnięta poprzez przyklejenie go do deski. Pozornie prosta kompozycja wiele zyskuje przy bliskiej obserwacji. Tekstura chropowatego płótna kontrastuje  z harmonią, jaką wprowadzają delikatnie przechodzące jeden w drugi odcienie szarości.

Na marcowej wystawie i aukcji pojawi się również twórczość m.in. Rafała Bilickiego, Magdaleny Stoch, Iwony Kobryń, Doroty Zuber i Adama Wątora. Wszystkie dzieła oglądać można na wystawie przedaukcyjnej do 9 marca. W ten sam dzień o godzinie 19 zostaną zlicytowane w największym polskim domu aukcyjnym przy ul. Pięknej 1A. Licytować można będzie online, przez aplikację oraz telefonicznie i przez zlecenie stałe. Aukcja transmitowana będzie na żywo w kanałach społecznościowych DESA Unicum.

Wystawa Młoda Sztuka: 2-9 marca 2021, godz. 11-19 (poniedziałek-piątek) i godz. 11-16 (sobota), Dom Aukcyjny DESA Unicum, ul. Piękna 1A, Warszawa, wstęp wolny

Aukcja Młoda Sztuka: 9 marca 2021 godz. 19.00, Dom Aukcyjny DESA Unicum, ul. Piękna 1A, Warszawa

Artykuł Marcowa Młoda Sztuka pochodzi z serwisu LuxVibe.pl.

To dzieło powstało przy współpracy aż czterech artystów. Na wystawie „Sztuka ulicy” pojawi się praca „From Dask till Dawn”, która  została stworzona w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie podczas Nocy Muzeów w 2014 roku. Ma aż 8 metrów długości i 2 metry wysokości. Streetartowcy wspólnie pokrywają farbą mury, jednak bardzo rzadko – jak w tym wypadku – malują razem na płótnie. Artyści twardy beton zamienili na miękki, delikatny materiał.  Pracując w kolaboracji Chazme718, NAWER, SEPE oraz Theosone zachowali swoje indywidualne style. Stworzyli jednak spójną narrację składającą się z czterech postępujących po sobie części. Każda z nich powoli, gradientowo przechodzi w kolejną. To poetycka, wizualna opowieść o tym, jak dzień przechodzi w noc. Wśród licznych abstrakcyjnych form, widz sam doszukać się musi niespodziewanych znaczeń. 

Wyjątkowa, abstrakcyjna, malarska forma powstała również w wyniku innej kolaboracji. W skład tego kolektywu weszli Daniel Kaliński / Chazme718 i Robert Proch / TONE. Ich praca to połączenie malarstwa na płótnie i kolażu. Proces powstawania tego dzieła podzielony był na poszczególne sesje. Artyści postępowali wedle określonych wcześniej zasad. Niezależnie od tego, kto zaczął konkretny obraz, drugi rozwijał ustalony porządek.  Ich intrygującą pracę „Murder at press wall” zobaczyć będzie można na wystawie „Sztuka ulicy”. Pojawią się również aż trzy realizacje duetu Monstfur. To projekt powołany do życia w 2006 roku przez dwóch młodych artystów z Częstochowy. W jego skład wchodzą Bartłomiej Stypka i Łukasz Gawron.Od początku współpracy kreowana jest wirtualna postać, Monstfur. Ich podstawowym środkiem wyrazu jest szablon. Licząca tysiące lat technika graficzna w kreacjach grupy spotyka się z nowoczesną technologią farb aerozolowych. Matryce szablonowe przygotowują ręcznie. Choć interesują ich głównie realizacje na ulicy, obok działań streetartowych, równolegle malują w pracowni. W swoich pracach wykorzystali blachy znalezione np. na złomie oraz zastane podłoża w ich naturalnym kształcie. Znaleźli zastosowania dla  korozji oraz resztek liternictwa z blach informacyjnych.

Street art to przede wszystkim wyjątkowe osobowości, odmienne wizje świata i mocne charaktery. Dlatego w DESA Unicum nie mogło zabraknąć twórczości indywidualnej. Pojawią się prace Damiana Terleckiego tworzącego pod pseudonimem Czarnobyl. Kreuje on portretowe hybrydy ludzi i maszyn. Jego ukazujące wizje dystopijnej przyszłości prace przyciągają wzrok niesamowitą liczbą detali. Artysta konstruuje je za pomocą pieczołowicie wycinanych szablonów. Nakładając i dublując poszczególne elementy postaci, buduje niepowtarzalne wizje alternatywnych rzeczywistości, które opierają się na palecie czerni i bieli, przechodzącej przez całą skalę szarości. Tworzy urzekające dzieła pełne drobiazgowych i precyzyjnych ujęć dziwnych postaci, cyborgów i abstrakcyjnych wzorów. Na wystawie zobaczyć można będzie aż dwie jego wyjątkowe realizacje: „Eva Black v2” oraz „Eva” z cyklu „Rorschach”.

Pojawią się również prace innych, najciekawszych twórców street artu takich jak: Swanski, SC Szyman, Sławek Czajkowski / Zbiok i NeSpoon. 1 września zostaną zlicytowane w największym polskim domu aukcyjnym przy ul. Pięknej 1A. Licytować można będzie online, przez aplikację oraz telefonicznie i przez zlecenie stałe. Aukcja transmitowana będzie na żywo w kanałach społecznościowych DESA Unicum.

Wystawa Sztuka Ulicy: 21 sierpnia – 1 września 2020, godz. 11-19 (poniedziałek-piątek) i godz. 11-16 (sobota), Dom Aukcyjny DESA Unicum, ul. Piękna 1A, Warszawa, wstęp wolny

Aukcja Sztuka Ulicy: 1 września 2020, godz. 19.00, Dom Aukcyjny DESA Unicum, ul. Piękna 1A, Warszawa

Artykuł Sztuka ulicy. Wystawa i aukcja pochodzi z serwisu LuxVibe.pl.

Wyjątkowo romantyczną historię ma prezentowana na wystawie diamentowa brosza z motywem floralnym, której wartość wycenia się nawet na 60 tys. zł. Biżuteria była podarunkiem XIX-wiecznego szlachcica, Edmunda Nekandy-Trepki dla ukochanej małżonki z okazji 20. rocznicy ślubu. Edmund znał Olimpię od dzieciństwa. Mieszkali w sąsiednich majątkach i od młodych lat darzyli się sympatią. Niestety były to czasy, w których to rodzice decydowali, kogo poślubi ich córka. Tak więc pierwszym mężem młodej Olimpii Kurnatowskiej został etnograf i podróżnik. Jednak zaraz po śmierci ojca kobieta rozwiodła się, gdyż nie chciała tkwić w małżeństwie z rozsądku. Ten moment wykorzystał młody Edmund i oświadczył się swojej ukochanej. W tym samym czasie otrzymał również propozycję pracy jako dyrektor w fabryce włókienniczej w Sankt Petersburgu. Wiązało się to z koniecznością wyjazdu, a ślub nadal się nie odbył. Mężczyzna wysłał więc ukochanej telegram , w którym oświadczył: „Ślub za tydzień albo wcale” i w ten sposób nakłonił Olimpię do szybkiego podjęcia decyzji. Tuż po ślubie, w 1913 roku wyjechali wspólnie do Sankt Petersburga, gdzie urodziła się im córka.

Kiedy 4 lata później nastroje polityczne się pogorszyły, Olimpia wraz z dzieckiem powróciła do kraju. Edmund odpowiedzialny za podlegających mu pracowników pozostał w Rosji, bagatelizując rewolucyjne nastroje. Niestety niedługo później został osadzony przez bolszewików w więzieniu. Zdołał uciec i dotrzeć do majątku, gdzie przebywała jego żona i córka. Diamentowa brosza jest więc symbolem pielęgnowanej pamięci o miłości Edmunda i Olimpii, która przetrwała mimo przeciwności losu. Uniknęła zniszczenia w czasie Powstania Warszawskiego i przetrwała w rodzinie aż do dziś.

Na wystawie i aukcji prezentowanych jest ponad 120 wyjątkowych wyrobów złotniczych, a łączna masa diamentów znajdujących się w ofercie to prawie 110 karatów. To ponadczasowe klejnoty w stylu art déco, subtelna biżuteria secesyjna i edwardiańska. Pierścionek z ponad 3 karatowym diamentem to przykład inwestycji na lata. Jego wartość szacuje się nawet na 650 tys. zł. Na wystawie zobaczyć można również francuską kolię zdobioną blisko 300 diamentami o łącznej masie 25 karatów. To niewątpliwie jedenz najbardziej kunsztownych i pracochłonnych obiektów na rynku biżuterii. Z kolei miłośniczki szmaragdów znajdą najwyższej jakości kamienie w zestawie składającym się z kolczyków, pierścionka i wisiora, wykonanych na zamówienie w 2 połowie XX w.

Wystawa Biżuteria Kolekcjonerska: 18 listopada – 10 grudnia 2019, godz. 11-19 (poniedziałek-piątek) i godz. 11-16 (sobota), Dom Aukcyjny DESA Unicum, ul. Piękna 1A, Warszawa, wstęp wolny

Aukcja Biżuteria Kolekcjonerska: 10 grudnia 2019, godz. 19.00, Dom Aukcyjny DESA Unicum, ul. Piękna 1A, Warszawa

https://desa.pl/pl/auctions/599/bizuteria-kolekcjonerska-10-grudnia-2019-godz-19

Artykuł Pół miliona złotych za diamentowy pierścionek i 110 karatów pochodzi z serwisu LuxVibe.pl.

Tułacz, nieustannie w finansowych tarapatach, a do tego chory na gruźlicę i nieszczęśliwie zakochany w 16-letniej Wandzie Monné. Złożoność losów Artura Grottgera nie tylko miała wpływ na jego twórczość, ale też przyczyniła się do stworzenia legendy życia artysty. Grottger przeżył zaledwie 30 lat, przez pokolenia Polaków został zapamiętany jako twórca znakomitych cyklów rysunkowych związanych z powstaniem styczniowym oraz czasem je poprzedzającym. W mistrzowskiej, prezentowanej na wystawie, akwareli Grottgera zatytułowanej „Przejażdżka” widzimy Olimpię Pierożko-Mikołajewicz wraz z pułkownikiem Podlewskim podczas jazdy konnej. Scenerię pracy stanowi wiedeński Prater – miejsce spotkań i rozrywek towarzyskich elity w drugiej połowie XVIII stulecia. 

W 1847 roku 24-letni Juliusz Kossak zadebiutował na wystawie dzieł artystów polskich, urządzonej w gmachu lwowskiego Ossolineum. Był to pierwszy publiczny pokaz prac młodego malarza uznawanego do tej pory za uzdolnionego amatora, rozmiłowanego w malowaniu rasowych koni i arystokracji. Wystawa – jedna z pierwszych ekspozycji artystycznych, jakie urządzono we Lwowie – wzbudziła sensację. Jedną z pokazywanych prac było dzieło „Najtyczanka”.. Pochlebnie zrecenzowana praca została zakupiona przez hrabiego Juliusza Dzieduszyckiego, entuzjastę rodzącego się talentu Kossaka. Obraz „Najtyczanka” nie zachował się, ale autor zdążył samodzielnie wykonać replikę. I to ją będzie można zobaczyć w DESA Unicum. 

Na wystawie nie zabraknie również portretów największego skandalisty międzywojnia – Witkacego. Jeden z nich przestawia kochankę artysty – Janinę Turowską, która była zarazem jedną z ulubionych modelek Witkacego. Pomimo wielu mniej lub bardziej formalnych związków, artysta miał początkowo zamiar ożenić się z młodą Janiną. Jak sam mówił, była to „bardzo rasowa i wściekle wprost ponętna, demoniczna dziewczynka”. Chętnie opisywał jej zalety i urodę swojej żonie, Jadwidze, z którą pozostawał w otwartym związku. Relacja nie była jednak akceptowana przez rodzinę dziewczyny, co doprowadzało Witkacego do szeregu frustracji. Drugi portret przedstawia Adę Propper, tłumaczkę literatury niemieckiej i córkę Marcusa Silbersteina, jednego z najbogatszych przemysłowców łódzkich końca XIX stulecia. 

Wystawa „Prace na Papierze. Sztuka Dawna” potrwa do 3 października. Wtedy też wszystkie prace zostaną zlicytowane.

Wystawa Prace na Papierze. Sztuka Dawna: 24 września – 3 października 2019, godz. 11-19 (poniedziałek-piątek) i godz. 11-16 (sobota), Dom Aukcyjny DESA Unicum, ul. Piękna 1A, Warszawa, wstęp wolny

Aukcja Prace na Papierze. Sztuka Dawna: 3 października 2019, godz. 19.00, Dom Aukcyjny DESA Unicum, ul. Piękna 1A, Warszawa

Artykuł Matejko i Witkacy w DESA Unicum pochodzi z serwisu LuxVibe.pl.

Artysta i jego muza. To połączenie, które zaowocowało najwybitniejszymi dziełami w historii sztuki. Wymienić można tutaj Amedeo Modiglianiego i Jeanne Hebuterne, której akt jest jednym z najdrożej sprzedanych obrazów w historii. Françoise Gilot, partnerka i matka dwójki dzieci Pabla Picassa, pojawia się na dziesiątkach portretów artysty. Temat nie omija także sztuki współczesnej, a najbardziej wyrazistym przykładem jego wykorzystania są zapewne Marina Abramović i Ulay, ikony performance i body artu. 

Swoje muzy portretowali również polscy twórcy. Mojżesz Kisling, odwołując się do prac swojego przyjaciela Amedeo Modiglianiego, stworzył nowoczesny kanon kobiecego piękna i był jednym z najważniejszych malarzy aktów Paryża lat 20. i 30. XX stulecia. Artysta z pietyzmem kreślił doskonałe kontury kobiecego ciała, migdałowe twarze i oczy swoich modelek. Jego największą muzą była cesarzowa paryskiej bohemy  –  Kiki de Montparnasse. Pozowała dla wielu wybitnych twórców, m.in. Chaima Soutine’a czy Man Ray’a. Artyści cenili jej niezwykłą zdolność do przeobrażania swojego wizerunku. Uwodziła zmysłowymi, pełnymi kształtami, odbiegającymi jednak od ówczesnego kanonu urody modelek. Jej wizerunek zachwyca do dziś. W obrazach Kislinga echem odbiją się słowa: „Piękna kobieta w akcie napełnia mnie radością, pragnieniem miłości, bycia szczęśliwym i uczyniłbym kawałek materiału, tło, na którym pozuje wyrazem mojej rozkoszy”. Na wystawie zobaczyć będzie można „Akt kobiecy z uniesionymi rękoma” z 1930 roku. 

Jedną z mitycznych postaci kolonii artystycznej na Montparnassie była również Aicha Goblet. Porównywano ją niekiedy do wielbionej w tamtym czasie francuskiej tancerki, Josephine Baker. Goblet pochodziła z Martyniki, a jako dziecko występowała w cyrku. W latach 20. XX wieku była jedną z najbardziej znanych modelek w Paryżu. Aicha skradła również serce polskiego malarza, Henryka Haydena. Artysta stworzył tylko trzy dzieła z wizerunkiem Goblet. Jeden z nich, z 1913 roku, zobaczyć można na wystawie Muzy. Dwa pozostałe obrazy przechowywane są obecnie w kolekcjach francuskich.

Witkacy słynął z posiadania wielu muz i romansów. Jak podają biografowie artysty, były ich setki. Największym upodobaniem cenił sobie mężatki. Zafascynowany kobietami, bardzo chętnie je portretował. Krystyna Ejbol, przyjaciółka Witkacego, których łączył krótki, intymny związek, jest bohaterką portretu, który zobaczyć będzie można na wystawie w DESA Unicum. W prezentowanym dziele artysta stworzył symboliczną postać, potworka adoratora, który lubieżnie zwraca się ku ustom modelki. Witkiewicz sportretował Krystynę, kiedy ta latem 1931 roku mieszkała w zakopiańskim pensjonacie. 

Jacek Malczewski nazywał ją swoją Afrodytą, ona nazywała ich związek „komunią dusz”. Maria Balowa zajęła najważniejsze miejsce w życiu malarza. Ich relacji towarzyszyła aura skandalu, gdyż obydwoje mieli rodziny, a Malczewski był od niej starszy o 25 lat. Artysta wielokrotnie malował Marię przydając jej twarz alegorycznym postaciom: muzom, harpiom czy eryniom. Na obrazie „Uskrzydlona” z 1907 roku, prezentowanym w DESA Unicum, przedstawił ją ze skrzydłami na tle morza. 

Na wystawie pojawi się blisko 40 prac stworzonych przez najlepszych polskich artystów różnych epok. Będzie można zobaczyć jak swoje muzy widzieli m.in. Stanisław Wyspiański, Teodor Axentowicz, Wojciech Weiss, Ludomir Slendziński, Zygmunt Menkes, Jan Dobkowski, Jerzy Nowosielski, Edward Dwurnik, Andrzej Wróblewski, Paulina Ołowska czy Maurycy Gomulicki. Ostatniego dnia wystawy (26 września) odbędzie się aukcja, na której wszystkie dzieła zostaną zlicytowane. 

Wystawa Muzy: 16 września – 26 września 2019, godz. 11-19 (poniedziałek-piątek) i godz. 11-16 (sobota), Dom Aukcyjny DESA Unicum, ul. Piękna 1A, Warszawa, wstęp wolny

Aukcja Muzy: 26 września 2019, godz. 19.00, Dom Aukcyjny DESA Unicum, ul. Piękna 1A, Warszawa

Artykuł MUZY – wystawa, której jeszcze w Polsce nie było! pochodzi z serwisu LuxVibe.pl.

Tadeusz Dominik to artysta, którego twórczość pozostaje jednym z najbardziej charakterystycznych zjawisk w sztuce współczesnej. Jego niepowtarzalny kod wizualnych znaków przekazuje wizję otaczającego nas świata. Dominik, oprócz malarstwa i grafiki zajmował się także tkaniną artystyczną, ceramiką oraz grafiką komputerową. Jego prace znajdują w zbiorach Muzeów Narodowych m.in. w: Warszawie, Krakowie i Poznaniu, a także w MoMA w Nowym Jorku, Stedelijk Museum w Amsterdamie, czy Galerii Albertina w Wiedniu. Artysta z żelazną konsekwencją realizował przez całą drogę twórczą własną wizję. Swego rodzaju upór doprowadził go go do malarstwa z jednej strony niezwykle osobistego, z drugiej – uniwersalnego, otwierającego widzowi drogę do własnego przeżywania natury. Na wystawie obok prac Tadeusza Dominika, zobaczymy też te stworzone przez członków rodziny artysty: Irenę Dominik, Tomasza Dominika, Olgę Wolniak, Jakuba Dominika, Editę Vlaović oraz Rafała Dominika, syna Tomasza i Olgi. Wystawa będzie czynna do 15 sierpnia.

Z kolei od 18 lipca prezentowana będzie wystawa poświęcona twórczości Samuela Teplera – izraelskiego malarza pochodzącego z rodziny polskich Żydów. Artysta należy do grona malarzy, którzy konsekwentnie porzucili realizm na rzecz „czystego malarstwa”. Stałymi motywami jego obrazów są przede wszystkim bohaterowie martwych natur – butelki, lampy naftowe, kwiaty czy owoce. Jednak to nie wizualna atrakcyjność przedmiotów staje się istotą twórczości Teplera, ale sposób w jaki artysta nadaje im metafizyczne znaczenie, stawiając je na granicy figuratywności i abstrakcji. Samuel Tepler został deportowany podczas II wojny w głąb ZSRR. Jako jedyny z całej rodziny ocalał z Holokaustu. W 1945 roku rozpoczął studia w Mediolanie pod kierunkiem Aldo Salvadoriego. 4 lata później wyemigrował do nowo powstałego państwa Izrael. Osiedlił się w Tel Awiwie, gdzie współorganizował życie artystyczne kraju. Został wyróżniony przez rzymską Accademia di Tiberina, a rok później uhonorowano go dwukrotnie złotymi medalami: nagrodą UNESCO i prestiżową nagrodą państwową Tetradramma d’Oro. W Polsce artysta ten dopiero jest odkrywany – pierwsza wystawa indywidualna Teplera odbyła się dopiero po jego śmierci. Prezentowane w DESA Unicum obrazy to w większości kolekcja należąca do Davida Malka – marszanda i przyjaciela artysty. Wystawa „Samuel Tepler. Granice figuracji” potrwa do 6 sierpnia.

Wystawa „Dominik i jego najbliżsi”: 15 lipca – 15 sierpnia 2019, godz. 11-19 (poniedziałek-piątek) i godz. 11-16 (sobota), Dom Aukcyjny DESA Unicum, ul. Piękna 1A, Warszawa, wstęp wolny

Wystawa „Samuel Tepler. Granice figuracji”: 18 lipca – 6 sierpnia 2019, godz. 11-19 (poniedziałek-piątek) i godz. 11-16 (sobota), Dom Aukcyjny DESA Unicum, ul. Piękna 1A, Warszawa, wstęp wolny

Artykuł Tadeusz Dominik i Samuel Tepler. Wystawy w DESA Unicum. pochodzi z serwisu LuxVibe.pl.